Büyüdüğümde elektrik mühendisi olacağım. Hayır, pişman olmayacağım yanında olduğum sürece. Seni her zamanki yerimizde bekliyor olacağım. Biraz sakin olmalısın dostum, bu kadar gerilmene gerek yok. Ama böyle boşuna uğraşmış olacak, ona yardım etmek için bir şey yapamaz mıyız?

Onun için yeni sıkıcı bir gündü, her zamanki gibi de yolda uyuyakalmıştı. Arabadan indiğinde; birden eski dostunu okulun kapısının önünde sırtını dayamış, ona o hafif gülümsemesini gülümsediğini gördüğü an donakaldı. Onu on iki yıldır görmedi, şimdi nasıl birden çıkıvermişti ki! Kendine geldiğinde koşarak ona sıkı sarıldı "Bir daha beni öyle bırakıp gitme sakın." dedi. Bir süreliğine böyle kalakalmışlardı, sonra "Ben özür dilerim, artık yalnız olmayacaksın.." diye cevap verdi arkadaşı.

Bunu kimse sana söylememiş miydi? Daha önce kalbin hiç kırılmamış mıydı? Çok acıdığını bilmiyor muydun? Peki gitmeden önce bir şey bırakmış mı? Tam olarak anlamamışlardı sanki.

Bu aralar yeni bir dizi çekmeye hazırlanacakmışsınız. Yarışmaya katılamayacakmış, ne yapmalıyız? Kitabı alacak mıymış, bir sorsana. Yarın Emine'nin doğum gününü kutlayacaklarmış, gidebilir miyim? Bu konuyu kapatacak mısın? Yoruldum artık aynı konuyu konuşmaktan.

Her şey kapkaranlıktı, yavaş adımlarla ve sessizce yürümeye çalışıyordu. Çok ürkütücü sesler çıkıveriyordu her yerden. Sonra çığlık atan bir kadın sesi geldi ve kapı kendi kendine kapandı, zavallı kız korkudan öleyazdı. Beş dakikalığına nefes alıp verdikten sonra yolculuğuna devam etmeye karar verdi ve çığlığın geldiği sesi takip etmeye atandı, kapıyı açtı ve.. "Happy birthday to you..." şarkısını duyması ve ışıkların açılmasıyla bayılaverdi. Gözlerini kırpıştırmaya başladı, herkes onun üstünde uyanmasını bekliyorlardı. "Biz özür dileriz, bu kadar şaşıracağını düşünmemiştik." dedi arkadaşı. Kız, "Hayır, ben mutluluktan bayıldım. Bu benim hayatımdaki en güzel ve unutulmaz doğum günüm olacak" dedi arkadaşlarına sarılıvererek. Arkadaşlarından biri "Bizi hep mutlu etmek için elinden geleni yaptın. Sana ihtiyacımız olduğunda yanımızda kaladurdun. artık sıra bizde." Kız o zaman ilk kez yalnız olmadığını anlıyordu, bunca zamandır bir ailesi olmamıştı ama şimdi arkadaşları vardı.