O sesini duyduğumda kendimi şarkının içinde gibi hissetmiştim. Hiç öyle değildin, çok değişmişsin. Ailesi o kadar zengin ki ona doğum gününde villa hediye etmiş. Ona çok ağır bir yük oluyormuşum. Gerçekler, ne kadar geç açıklanırsa o kadar acı çektirir.

Bunu kimse sana söylememiş miydi? Daha önce kalbin hiç kırılmamış mıydı? Çok acıdığını bilmiyor muydun? Peki gitmeden önce bir şey bırakmış mı? Tam olarak anlamamışlardı sanki.

Bu hayat bana çok şey öğretmişti. Aslında hiç ölmemek iyi bir şey değil. Çünkü beni hiç dinlemiyorsun bile. Keşke daha uzun süre kalabilsen. Hep burada kalmak istemişimdir.

Onun için yeni sıkıcı bir gündü, her zamanki gibi de yolda uyuyakalmıştı. Arabadan indiğinde; birden eski dostunu okulun kapısının önünde sırtını dayamış, ona o hafif gülümsemesini gülümsediğini gördüğü an donakaldı. Onu on iki yıldır görmedi, şimdi nasıl birden çıkıvermişti ki! Kendine geldiğinde koşarak ona sıkı sarıldı "Bir daha beni öyle bırakıp gitme sakın." dedi. Bir süreliğine böyle kalakalmışlardı, sonra "Ben özür dilerim, artık yalnız olmayacaksın.." diye cevap verdi arkadaşı.

Müzik; seni mutlu olduğunda daha çok mutlu, üzüldüğünde daha rahat hissettirir. Şu anlık anlamana gerek yok, sadece bilmen yeterli. Zamanı gelince anlarsın. İnsanların seni sevmesi için değişmek zorunda değilsin; seni gerçekten severlerse senden değişmeyi istemezler. Hatta gerekirse onlar senin için değişirler. O gittiğinde ortam çok sakin oldu. Ama o kadar sakin ve sessiz oldu ki onu özlemeye başladım. Onu şimdi arayıp her şeyi anlatmalısın, aksi takdirde ona yalan söylediğini zannedecek..